يك...آغازلبخندهاي باسكوتت ولمس پاهاي آسمانيت برزمين.
دو...توحرف مي زني.تويادمي گيري.توبه زمين عادت مي كني.
سه.چهار.پنج.شش...هنوزميخواهي ادامه دهي؟!بشمرم؟
هفت...الفباي آدميت مي آموزي تاباانديشه ات ابديت رابسازي.
هشت...
نه...دردستي اختياررامحكم مي فشاري ودرديگري انتخاب را ازاين پس برلوح زندگي ات ثبت مي كني هرآنچه رفتي را
ده.يازده.دوازده.سيزده آنقدرگردوغباررنگ ودلبستگي اطراف حباب وجودتت رافراگرفته كه احساس مي كني دراوج وبلنداي خوشبختي وبرتري ايستادي!
چهارده...حباب زندگي ات به يك لحظه محومي شودوتومي ماني وزمين خوردني كه به يادت مي آوردگذشته ات را.خودت را.بيراهه رفتنت را
پانزده...يك نگاه تازه ويك شروع دوباره وازسرگرفتن راهي كه مدتهاگمش كرده بودي.
شانزده...بهترين وشيرين ترين لحظات بودنت راثبت مي كني وآرامشي ژرف رامزه مزه مي كني ورضايتي باورنكردني!
هفده...حضورخدارابيشترازهميشه درك مي كني حتي آن لحظه كه يواشكي عاشق شدي.
آن لحظه كه دردستان روبه آسمانت سبكي اجابت راحس كردي.كاش مي شدهفده راتكراركرد...
كاش مي شدآشنايي هايت را...دوستي هايت را...آرزوهايت رادوباره لمس كرد...كاش!
آماده اي؟؟من دارم مي آيم...اماآياتوبزرگترشدي؟حاضري تامحكم تروبهترازقبل ادامه دهي؟
حاضري اين بارميانبري به آسمان بزني؟اين باربادل بيايي؟؟
توبازهم فرصت داري.فرصتي تاآرزوكني...تازندگي كني...تاحركت كني...تاعاشق شوي...
پس مبارك باداين تولدومبارك باداين لحظه!
مباركيش رابه دلت اثبات كن واهسته عهدببندودعاكن...
من آمدم...
هيجده!!
***اين اولين باريه كه به خودم تبريك ميگم ونوشابه واسه خودم بازميكنم هرچندكه اين شباانقدرغمش بزرگه كه جشن وتولدمعنانداره!
***ازهمتون ممنونم كه واقعاسورپرايزم كردين.اصلاباورم نميشه وخداروشكرميكنم به خاطرداشتنتون